Τρίτη, 22 Ιανουαρίου 2013

"Χορεύουν οι ελέφαντες"/Σοφία Νικολαϊδου

Ποιος γράφει την Ιστορία; Ποιος γράφει την αλήθεια; Ποιος αποφασίζει το ναι και το όχι; Ποιος διδάσκει; Τί; Και ποιος μαθαίνει; Τί; Και γιατί;

«Χορεύουν οι ελέφαντες» και τα μυρμήγκια περιμένουν ίσως ήρεμα ίσως τρομαγμένα ίσως αποχαυνωμένα, πάντως περιμένουν να δουν προς τα πού θα θελήσουν οι ελέφαντες να οδηγήσουν τη ζωή τους.

Πόσοι ελεύθεροι είμαστε πραγματικά;

Τί έχει περισσότερη αξία: ο άνθρωπος –ο ένας αυτός συγκεκριμένος άνθρωπος- ή ένα ιδεολόγημα;

Τί πάει να πει «θυσία»;

Ένας έξυπνος μαθητής, καλό παιδί και ήσυχο, αποφασίζει να μην δώσει πανελλαδικές. Ένας καθηγητής θέλει να του δείξει τον δρόμο προς τη γνώση.
Μια κοπελιά.
Ένα παρελθόν, μία ιστορία από το παρελθόν της πόλης, άνθρωποι που έζησαν και έφυγαν, μα η ιστορία τους έμενε, επηρέασε και συνεχίζει να διαμορφώνει το παρόν.

Πόσο αλλάζουν τα πράγματα; Ποια η μορφή της ροής της Ιστορίας;

Όλα αυτά σκεφτόμουν διαβάζοντας τους Ελέφαντες της Νικολαϊδου (πολύ πολύ πολύ καλύτεροι από τους Φίλους Που Δεν Έχουμε Απόψε). Πνιγόμαστε στο σήμερα που δεν μπορούμε να καταλάβουμε πώς στα ρημάδια φτάσαμε σ΄αυτό. Κάποιος μου λέει ότι είμαι ένοχη επειδή πληρώνω τους φόρους μου, επειδή προέρχομαι από δεξιόστροφη οικογένεια, επειδή είμαι παντρεμένη ή επειδή πιστεύω στο Θεό. Και κάποιος μου λέει ότι είμαι αθώα για τους ίδιους ακριβώς λόγους. Τί είμαι και τί όχι δεν είναι απλό να οριστεί. Για κάνεναν μας δεν είναι απλό να οριστεί αυτό.

Δεν ξέρω αν είμαι γέννημα της ιστορίας μου ή της Ιστορίας ή και των δύο. Για όλα αυτά που ζούμε σήμερα, δεν ξέρω αν φταίνε οι δυναστείες της εξουσίας με ισχύ που διαπερνά τον προηγούμενη αιώνα και φτάνει ίσα με το σήμερα και το αύριο ίσως (ή αν φταίω εγώ).

Η ανάγνωση του παρελθόντος δύναται να γίνει επλίδα για ένα λιγότερο κακό μέλλον. Αλλά κι αυτό συμβαίνει ίσως μονάχα αν κάτι μαθαίνουμε από το παρελθόν. Αλλιώς, διαβάζουμε το ωραίο βιβλίο της Νικολαϊδου και λέμε απλώς «Κοίτα βρε ‘συ τί σου είναι ο άνθρωπος!», για να συνεχίσουμε όμως μετά κανονικά τη ζωή μας.

Πολυλογώ. Δες τί λέει και η ίδια η συγγραφέας για το βιβλίο της:εδώ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου